Vidya BalanIt happened one night. By the time I gave up the hopes of retaining all the blogposts in the new site, I accidentally stumbled upon this plugin "mosimage" for Joomla 1.5.X. This was a God sent thing for people with voluminous Joomla 1.0 site. Once I installed it and moved the content database to new one, I found my new version site up in few minutes. Quite unbelievable!!! So I dedicate this upgraded site to "Burek" who wrote this plugin. Now I have got the basic site up and running and the enhancements will be in coming days for sure. As of now I am planning to build a separate library section for my books and DVD collection, for which I have some other plans for future. However the rest of the other functionalities are left intact with the old version.


Male Chauvanist PigIt is a general notion that Indian male are MCPs (Male Chauvanist Pigs) even though henpecked. Bra burning feminists have a field day in claiming their righteous share from men. But as a normal & trying to be progressive husband, I feel that Indian women feel secure and comfortable in being "supressed" by their spouses. They can't handle their husband's respect for their space instead feel assured that they are being "noticed or considered" when they are restricted or ordered upon. Indian women don't know to gracefully accept the respect given to them, instead get a high in "claiming" them. Like most of the marriages I had seen around, at the age of 60's, my parents' marriage is a civil facade which is maintained for the sake of the society. May be my father was wrongly "taught" to keep the wife "under control" which didn't go well with my "assertive & really progressive" mother which lead to the state of not even acknowledging other's presence at the ripe age. Taking this as a lesson I tried to give my wife her breathing space, ample opportunities to be herself without hindering her personality but at the end of the day I realised that women like "ruling" & being "ruled", something like "Intermittent Reinforcement". That's why girls always fall for rapists and bad guys rather than a "perfect husband material". May be I too have to become a MCP to have a "normal Indian marriage" life!

TwitterHai Guys, I have joined the twitter bandwagon. For a while I was wondering why to 'tweet' but later realised that microblogging is more convenient when it comes to sharing the tidbits, that doesn't necessary conform to the long posts. Getting the thoughts within 140 characters is bit challenging. So hereafter let me post my micro posts & scribblings in twitter & elaborate posts here in Online Galatta.. Also I am eager to read other's tweets also, in that way it will provide a sort of interaction. Come and join me in My Twitter Page!

Respond not reactI was really shocked when I saw the IELTS score - 8/9. What was more shocking was that I got 9/9 in the Listening test. Normally I am very poor in getting the foreign accent and that is the main reason I don't see English movies. Infact I feel that I had messed up with my early US Visa attempts because of this 'accent' issue. So I could attribute this score to the lady luck only. I would like to pass of this luck charm to somebody who is taking IELTS. If anybody in Bangalore, who is to take up IELTS in the very near future, wants IELTS material please drop me a mail through contact form. I'll personally give away the IELTS materials DVD, which has a good number of practise tests, to them. Let them also get lucky with that material. Ha! Ha!... Jokes apart, oflate I am managing to get the foreign accents right after I started interacting with my UK clients on the phone, especially my onsite counterpart guy.

Click the image to read furtherIt had been a while I had blogged and I can easily pass the blame on IELTS exam I took recently. (I am making excuses as if I was studying for 24 hrs a day for this exam). I am yet to receive the score and a lot depends on it because based on this only I can take further actions on my Australia immigration. Since I had taken TOEFL years back, naturally I tend to compare between these two. I enjoyed TOEFL very much than IELTS because of TOEFL's complexity - sentence patterns, grammatical errors in the sentence etc, which is absent in IELTS. I scored 90% in TOEFL then but if made to take it now I can't assure that score again. Am I am so critical about myself? Recently a psychiatrist told me the same...

Click the image to read furtherஹிந்து மதத்தை காப்பாற்ற என்றே கூடியிருக்கிறோம் என்று ஒரு அமைப்பு வலைமனை ஒன்றை துவக்கி அதில் நித்தியானந்தனை இனி என்ன செய்யவேண்டும் என்று 3 பகுதி பதிவு ஒன்றை போட்டிருந்தார்கள். அதன் நோக்கம் அப்பட்டமாக தெரிந்தது - அந்த போலி சாமியாரை காப்பாற்ற வேண்டும். அவன் செய்ததை முழுவதுமாக மறைத்துவிட்டு இது என்னவோ ஹிந்து மதத்தை ஒழிக்க வாடிகனின் ரூ. 200 கோடி சதி என்றும், இதில் சன் டிவி பங்கு பெற்றுக் கொண்டு வேண்டுமென்றே ரஞ்சிதாவை ஏவி வீடியோ எடுத்து அவனுடைய நற்பெயருக்கு களங்கம் ஏற்படுத்தி உள்ளது என்று பேத்தியிருந்தார்கள். படித்ததும் சிரிப்போடு சேர்ந்து எரிச்சலும் வந்தது. தே*** பசங்க...! நித்தியானந்தனோட கைக்கூலிகளாக காசுக்கு என்ன வேண்டுமானாலும் செய்யும் ஜாதி என்று தெரிந்தது.

Old JeansIt is always nice to revisit the past, especially when you feel that you are fit enough to get into your old dress which you thought can't be worn again because of expanding body. Till date of all the pairs of jeans I had, I loved the couple of what I bought in Coimbatore back in 2003. They were of size 30". Over the years my hip size grew up and after a while I couldn't even get into it. My hip size shot to 34". I used to give away my old dresses to underprivileged but I had kept hold of these jeans with a hope that I'll be able to wear it sometimes. After the last month's workout, I just tried wearing it.... and it fit so well that I spent this day in the old jeans. Even though my tummy reads 33", it is so gel like that the tummy got into 30" jeans comfortably. The kind of excitement I got wearing the old blue jeans was amazing - a refreshing sense of returning back to 2003 and a revived impetus to get back to shape all again.

Aadhithyaநமக்கு ரொம்ப பிடித்தவர்களை நாம் விட்டு போகும்போது கூட அவ்வளவு வருத்தம் தோன்றாது ஆனால் அவர்கள் நம்மை விட்டுப்போகும்போது ஏற்படுத்தும் வலி இருக்கிறதே..... என்னடா இவனோடு ரோதனையாக போய்விட்டது? இப்படி அடிக்கடி ரம்பம் போடுகிறானே என்று நீங்கள் பல்லை அரைக்கும் முன்பு சொல்லிவிடுகிறேன். கடந்த வாரம் என் மாமனார் வந்து சில நாட்களுக்கு என் மனைவியையும் குழந்தையும் தன்னோடு அழைத்துச் சென்றார். என் மனைவியோடு எங்கள் குழந்தை புட்டுவும் போகும்போது செம ஃபீலிங்க்ஸ்... ஒரு வாரம் பல்லைக் கடித்துக்கொண்டு ஓட்டிவிட்டு அவர்களை அழைத்துவர வெள்ளிக்கிழமை இரவே சேலம் கிளம்பிவிட்டேன். புட்டு சிங்கை பார்த்தவுடன் கிளம்பிய உற்சாகம் இருக்கிறதே.. அது தந்தைகளுக்கு மட்டுமே புரியும் பேரின்பம். மழலை செல்வம் தந்த கடவுளுக்கும், நலமாக பெற்றெடுத்து கொடுத்த என் மனைவிக்கும் நன்றி சொல்ல தோன்றியது. நன்றி! நன்றி! நன்றி!

Modern Girlசில வாரங்களுக்கு முன்பு என் முன்னாள் சகஊழியர் அனீஸ் தான் துபாய்க்கு இரண்டாவது implementation-க்கு செல்வதாக கிளம்புவதற்கு முதல் நாள் அழைத்து சொன்னார். அவருக்கு எனது மனமார்ந்த வாழ்த்துக்களை சொன்னேன். சமீபத்தில் என் அலுவலகத்தில் சக ஊழியர்களிடம் பேச்சுவாக்கில் என் முன்னாள் கம்பெனியில் இரண்டாவது implementation project கிடைத்து வேலையை துவங்கிவிட்டார்கள் என்று சொன்னேன். அதற்கு ஒரு ஊழியர் “என்னங்க... இன்னும் கொஞ்ச நாள் அந்த நிறுவனத்திலேயே இருந்திருந்தீர்கள் என்றால் இரண்டாவது implementation experience-ம் கிடைத்திருக்குமே. கோட்டை விட்டுட்டீங்களே!” என்று ஆதங்கப்பட்டார். என்னை விட அவர் அதிகமாக ஆதங்கப்பட்டது எனக்கு கொஞ்சம் ஆச்சரியமாகவே இருந்தது. எனக்கு அது அவ்வளவு பெரிய இழப்பாக தோன்றவில்லை. இதன் விளைவு தான் இந்த “ஒருவேளை..” பதிவு, மேலும் இன்னொரு ”ஒருவேளை” அனுபவத்தையும் சேர்த்து.

AnanthasayanamHai Guys... It had been a while I had updated my blogs and not that I had abondened it. Change of residence to Bangalore proved as deterrent to blogging. An unusual worktime (UK Shift) that disturbs a lot with my creative evenings is the major reason, which is further compounded by a serious creative block. This block is the reason why my blog oflate is becoming like a personal diary. It had been sometime I had read the books I bought with love from the Chennai Book Fair. Also I seriously miss travelling because of the on going wood work at home. So I was catching up with the missed out movies like a maniac on weekends - 2 per night (Kandein Kadhalai, Unnai Pol Oruvan, Nadodigal, Ishqiya) so life is quite erratic and I hope that it will take sometime for me to get settled to this timings.

Only silverline of this dark cloud is that I had started my third Kerala Mural - Anantha Sayanam, which had been my dream painting for a while. However the best part of this rough patch is that I am able to spend more time with my kid Buttu Singh (Aadhithya) till noon and making my parents settling down a relatively simpler process. Like any phase I am just waiting for this phase to "pass by" soon.